Droom Huis Bouwen

Beste site in Huis Bouwen

img

Verfsoorten | Buitenverven | Deel 1

41 Views
Verfsoorten | Buitenverven
Verfsoorten | Buitenverven

Hierna vindt u een overzicht van alle gebruikelijke verven die buitenshuis op hout, steen, beton, metalen en andere materialen worden toegepast. Er staan ook enkele verven bij waarbij het onduidelijk is of ze al dan niet voor buitengebruik geschikt zijn.

De meeste verven bestaan uit een bindmiddel, oplosmiddel, pigmenten, vulstoffen, verdunningsmiddel(en) en een aantal hulpstoffen. Het bindmiddel zorgt onder andere voor de hechting van de verf op de ondergrond, de glans en het hard worden van de verf. De pigmenten zijn verantwoordelijk voor de beschermende eigenschappen, kleur en dekkracht. Het verdunningsmiddel maakt dat de verf met kwast of roller kan worden verwerkt; buiten wordt verf door de doe-het-zelver niet gespoten. Verder zit in verf vaak een aantal hulpstoffen, zoals anti-uitzak-middelen, een droogmiddel (siccatief) en (vooral in watergedragen verf) conserveermiddelen.

Verf heeft buiten veel te lijden. Gezien het vele werk dat het aanbrengen en onderhoud met zich meebrengt, is alleen de allerbeste en duurzaamste kwaliteit goed genoeg.

• Veegvaste verf, lijmverf, pastaverf, saus. Dit zijn benamingen voor de eenvoudigste muurverf. Die bestaat voornamelijk uit celluloselijm (zoals ook in behangplaksel) en krijt, met als verdunningsmiddel water. Deze verf wordt uitsluitend binnen gebruikt, omdat hij oplosbaar blijft in water.

• Witkalk. Een muurverf die nog maar zelden wordt gebruikt voor buitenmuren, omdat het resultaat naar de huidige begrippen niet mooi is, behalve wellicht voor restauratie, om een oud aanzien te bewaren. Witkalk heeft in beginsel een vrij grote duurzaamheid, maar de huidige zure lucht en regen doen de laag versneld afpoederen.

• Waterige dispersieverf. De bekendste muurverven zijn dispersieverven op waterbasis; ook voor hout komt dit soort verf steeds meer in (acrylverf, zie verderop). Het bindmiddel bevindt zich in de vorm van kleine deeltjes in de verdunningsvloeistof; het is erin ’gedispergeerd’. Na verdamping van het water vloeien de deeltjes in elkaar en vormen een laag.

Deze verven worden ook tex-verven genoemd, naar het oorspronkelijke bindmiddel latex, van de rubberboom. Als bindmiddel worden allerlei (gepolymeriseerde) kunststoffen gebruikt, zoals polymethylmethacrylaat (’аcrуl’), polyvinylacetaat en polyvinylpropionaat (‘vinyl’); en ook mengsels hiervan.

De verf hecht goed op de meeste ondergronden; op erg gladde en niet-zuigende ondergronden zal de hechting minder goed zijn, waardoor hij eerder gaat bladderen. Ontvet de ondergrond in elk geval goed. Dispersieverf is in nagenoeg alle kleuren aan te maken. Aan de verf worden conserveermiddelen (tegen het bederven van de verf) toegevoegd en ook organische verdunningsmiddelen (meestal ethyleen-of propyleenglycolen om de vorming van de verffilm te vergemakkelijken), waardoor hij niet zo milieuvriendelijk is als vaak wordt beweerd.
De verf vloeit doorgaans voldoende en geeft een mooi resultaat, als er goed wordt geschilderd met een langharige kwast, en bij grote vlakken met een lakviltroller; rol na met een fijne schuimplastic roller. De dekkracht kan goed zijn, afhankelijk van de kleur van de ondergrond en kleur van de verf; meestal zijn 2 lagen nodig. Het uiterlijk is mat tot eiglanzend. Gebruik een kwaliteit voor buitentoepassing. Let op de opgegeven droogtijd in verband met te verwachten nevel, mist, regen en ander hemelwater. Natte verfspatten kunt u verwijderen met water. Gedroogde spatten kunt u meestal nog weghalen met alcohol (spiritus) en anders met aceton. Let op, want aceton tast nagenoeg alle soorten verf en kunststof aan. Gereedschap is met water schoon te maken, maar vervuil het afvalwater zo weinig mogelijk. Waterige dispersieverf vereist aangepaste plamuur en schilderen gaat het beste met polyesterkwasten.

Waterige dispersieverf kunt u verwijderen door hem af te bijten. Afbranden kan niet; de verf wordt bij verhitting plastisch.

• Plastische verf. Plastische verven (plastverven) zijn ook een vorm van waterige dispersieverf. Ze zijn sterker vullend en elastischer. Daardoor kunnen ze kleine gaatjes en haarscheurtjes vullen en de werking (beweging van de scheuren) van de ondergrond langer opvangen. Maar in de loop van enkele jaren verhardt de verf, waardoor werkende scheuren weer zichtbaar worden. Sommige van deze verven zijn ook voor buitenwerk; zie het etiket. Aan plastverf worden meestal kleine deeltjes toegevoegd, waardoor er een structuureffect ontstaat.

Plastverf kunt u verwijderen met een verfafbijtmiddel, maar niet met een brander. Ook deze verf wordt bij verhitting plastisch.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *